OSUYAT
Sürgünde ölüm cetgen kart anam,
Tilek tilep, ölmez üçün küreşdi.
Ölmey kalgan tuvdukların çakırıp,
Barıbızga bılay aytıp söleşdi:
***
-Endi mañga buyurulmaz, canlarım,
Kaytıp barıp, Miñgi Tau'nu körürge.
Men carlıga buyurulgan köre edim
Tuu'gan curtdan uzak cerde ölürge.
***
Şam Kafkaznı köralmayın, keteme.
Tuu'duklarım, siz acımsız körürsüz.
Azatlanıp, tuu'gan curtha kaytsagız,
Ceribizge menden salam berirsiz.
***
Ters bolmay, zorluk cetip ölgenimi,
Tuu'up, ösgen tau'larıma aytırsız.
Cau'lugumu, botamı elibizde,
Kabırlada kabır etip salırsız.
***
Tört balam da etedile kazau'at,
Kaytsala, kabırımı tanısınla.
Irazıma men alaga, söz bolmay,
Osuyatım: kabırımda cilâsınla.
***
Ala, kelmey, kazau'atda ölsele,
Tuu'duklarım, kabırların tabarsız.
«Sizni anagız artıklıkda ölgend», - dep,
Meni üçün tört kabırda cilârsız.
***
Kart anam ol osuyatnı boşadı,
Eki közün kirpikleri capdıla.
Tau'sulgan közlerinden köz caşla
Uvak-uvak castıgına tamdıla.
***
Ey, kart anam! Sau kalgan tuu'duklarıñg,
Sen aythança, Şam Kafkazga keldile.
Tört caşıñg da, artha turmay, curt saklay,
Cigitlikge iye bola, öldüle.
***