Bir Karaçay Hikayesi
ŞEREF
Eski zamanlarda, dağ köylerinin birinde, karısı, oğulları, kızları ve gelinleri ile birlikte bir ihtiyar yaşarmış.
Bir defasında sabahleyin erkenden uyanmış ve bütün gece kar yağdığından, dışarısının karla kaplı olduğunu görmüş. İhtiyar kulübesinden çıkmış, ama bahçede kapıya doğru giden taze izleri fark etmiş.
‘Sabahın bu saatinde bizden kim bahçeden dışarı çıktı acaba?'- diyerek endişelenmiş ve izleri takip etmeye başlamış.
Az gitmiş uz gitmiş, izler onu bir tarlaya götürmüş, tarlada yaban gülü ve çalılıklar varmış. Bu çalılıklara gelince iz birden bire kaybolmuş.
- Kimsin sen?- diyerek, ihtiyar çalılığa doğru eğilmiş. – Cevap ver!
Zaten benim evimden çıkan sen değil misin?- demiş.
- Ben senin Bahtınım, seni terk ediyorum! Diyerek çalılıktan bir ses cevap vermiş. Ama madem ki, beni buldun, söyle, geride sana ne bırakayım: hayvan sürüleri, toprak, yoksa pahalı elbiseler mi?
- Beni burada bekle, benim bahtım!- Ben evime gidip aileme danışayım diyerek ihtiyar yalvarmaya başlamış.
Baht kabul etmiş. İhtiyar aceleyle evine giderek, başına geleni anlatmış. Bütün aile bir şeyler söylemiş. Uzun müddet düşünmüşler, ancak bir karara varamamışlar. Karısı- sürüleri, oğulları- toprak, kızları- pahalı elbiseleri, istemişler.
En sonunda en genç geline sormuşlar. O da şöyle demiş:
- Şeref, isteyin!
- Haklısın, kızım!- diyerek ihtiyar sevinçle haykırmış.
- Doğru söylüyor!- diyerek, bütün aile kabul etmiş.
İhtiyar aceleyle tarlaya giden izi takip etmiş, yaban gülünün çalılığına gelmiş.
- Ey bahtım!- diyerek haykırmış, pahalı elbiseleri, sürüleri, toprakları, her şeyi al! Evimize sadece Şeref bırak.
- Sen benim ellerimi ayaklarımı bağladın,- diyerek cevap vermiş, baht. Şeref nerdeyse ben oradayımdır. Artık sizi terk edemem.
Baht ihtiyarın evine geri dönmüş, aile o günden sonra mutluluk ve huzur içinde yaşamış.
Rusça aslından çeviren ( Перевод с Русского Языка ) : isazade
E-Mail: isazade@gmail.com
Orjinal metin ( Оригинальный Текст ): www.skazka.com
www.AfyonKaracay.com