CILI HAPARLA Sensiz Cılıu' izley Üyde da, cürekde da, cılıu' tabalmay, künnü bir tayakçıgın köralsam deb, balkonñga çıkdım... Alay a Suu'uk da, mamukça ariuv, kirsiz tuvanda, elni başında kaya-ranlaga kirib, çulgana-çulgana, kesin tau'laga ışıy, cılıu' izley aylana edi. Aşhı umutla bla caşathan süymeklik... Ekisi bir-birbirlerine tübeşmez zamanlarında tübeşdile. Bügünñge deri keslerini caşau' colların bir-birsiz süre kelgenlege ne zat çurum boldu alay tübeşirça? Alay a, ne kelsin, Ayşatnı eki ariuv ullu kara közünden atılıb çıkgan «sadak okla» kelib cüregine kalay açı cara salganların añgılamay kaldı Aznaur. Ayşat bla kuanç'ları, caz başını ariu'luguna uşadı da, ekisi da tögerekni ay da, kün da, culduzla da birça carıthan bir başha duniyaga tüşüb kalgança boldula. Bu halga muthuz türsün bergen, har ozgan takıyka, alanı bir-birinden ayrırga aşıkgan edi... Zaman ozdu. Cılnı seyir çagı –kaç tabigatha iye boldu. Terekleni capırakları türlü-türlü boyau'lu suvlanı içib, cankılıç türsün aldıla. Terekleni butaklarından ıçhınıb, başlarına erkinlik tabhan çapırakla, bir kesekni hau'ada uça kelib, cerge töşeledile. Şindikde olturub, alaga karab turgan Ayşatnı kulagına, çapırakla, köl ete, bir zatla şıbırdagança eşitiledi. Ala bla uşak eterge izlegenin añgılab, Ayşat, tögeregine seskekli karab, kişini körmegeninde, bir kesek kesin basadı. Alay bolsa da, başın küçleb turgan au'ruv sagışladan kutulalmaydı. Annı bu bolumdan çıgarlık sıñgar da Aznaur'nu avazı edi. Ol avaznı bılayda eşitmezligin añgılasa da, cüregi: « eşitirikme, eşitirikme » deb añgısın cenñgerge küreşedi. Canı dıgalas etib tebrese, kesine ne cerde, ne kökde orun tabmay, koluna kalamnı aluvçu Ayşat, bügün anı boluşuruna da iynanmaydı. Bolmaganında, sumkasından (çantasından) bek süygen cazuvçusu akılman Batçalanı Mussanı kitabın çıgarıb okub başlaydı: ... Sañga bara turlukma men Cüregi, kürşou'lagan temir tuzakdan bir kesek boşlanñgança bolub, Ayşat es cıyganında: «Anna, Anna, kel üyge barayık», -deb caşçıgı üsüne örge süelib tura edi. /Kubadiylanı Leyla/ Süymeklik Cilâmukla Kalay seyirdi: adam bir gitçe zatçıkdan em nasıblı, neda em nasıbsız bolurga boladı. Men da alayma. Sen, ışara menñge karay, oynay-küle söleşseñg, men ol kün em nasıblı adamma, keçe da tınçlıklı cuklayma, Alay a... Bilemise, bir-bir közüvde cüregimi kalay kıynaysa? Asırı kıynalgandan ne keçe cuku, ne kündüz tınçlık tabalmayma. Ma bügün da alayma. Kim biledi, ne bla canıñga tiygen bolurma, ne bla kıynaganma... Kalay açuvlu bolasa sen bir-birlede. Nek? Nedi seni canıñga tatıb, menñge kıyık söleşdirgen? Nekdi caşau' bılay hatersiz. Men seni kemsiz süeme. Birinçi körgen künümden beri cüregim seni bladı. Sen a meni tüz teñgça körese, açuvlansañg, cüregimi kıynaysa. Etme alay. Bilemise, sen menñge bügün tik cuu'ab bergeninñgde, meni kalay cılarım kelgen edi. Seni katıñgdan ketgenimley, cilâgan da ettim. Teñg kızım, esleb, erlay añggıladı, alay a cuk da aytalmadı. Biledi ol meni cürek auruu'umu, añgılaydı, alay a cuk bla boluşalmay tıñgılaydı.
Süymekligimi issi cilâmukları betimi küydüre, enişge sarkadıla. Terezeden karayma. Köz allımda sen süe'lese. Ol ariu' kara kaşlarıñgı açuvlu tüyüb, teñgleriñge hını karaysa. Bir-birde akırın külese, alay a kara közleden açuv çaçılmaydı, ketmeydi. Nedi seni canıñgı kıynagan? Nedi açuvlu etgen? Canım, altınım, ayt meñgge. İynan, añggılarıkma, keçerikme. Cüregimi bıllay bir ezme... Ma entda sen ışardıñg. Men da cılay turganlay ışarama. Canım, kıynalganımı bir kör... Ogay, ogay, men senñge cilâmuklarımı körgüzürük tülme. Köz allımdan tas bolduñg. Entda cilâyma. Alay a... sen oramtın kele turasa. Bizge kele bolur musa? Ogay, ketdiñg ötüb... /Hubiylanı Fatima / Kaygı tüldü, auruu'du
Kucur halim uzak ketdi. Öhtem kuşnukuça ötgür cürek. Cüceknikiça iñgil tıpırdaydı seni bir karamıñgdan. Nek ese da senñge kemsiz iynanıb, nasıbımı senñge ışandım. Süygen cürek sañgırau', sokur boladı, degenleri kertimidi, ötürük müdü? Bilmeyme. Seni üçün razıma cüregimi alay sañgırau'luguna. Cüregiñgi açhan künnü men em nasıblı künñge sanarıkma. Kerti süymeklik bolganın bildirgeniñg üçün, ma bu nasıblı urgan cürek üçün – sau' bol! 2. -Çıpçık bolub şorbatıñga konub, ertden sayın cırım bla seni üyathay edim. -Tau celçik bolub allıñg bla oza turga edim. -Ne da bolga edi da, bügün bılay bir termilmege edim tansıklıkdan. Sen a meni unutub koygança körünedi közüme. Ahır tübeşüvübüz tüşedi esime. Karamıñg mıdah edi ol kün. Endi kaçantüberbiz kaydam. Bügün? Tamla, aydan, cıldan... Kaçan tübesek da bir zatha işeksizme men: kemsiz süygen cürek seni ömürde unuturuk tüldü. Ol seni haman da saklarıkdı. Ol cürekni süe'rge, iynanırga sen üretdiñg. Cürek a ustazın unutmaydı. Cürek tansıklıkda termilib caşaydı. İynanadı, saklaydı... 3. /Hubiylanı Fatima/ Nalçik, 15.06.2004 http://www.elbrusoid.org |
|
| << artha | |